امروز پس ازگذشت قرن ها در این سوی تاریخ ، غدیر را به گونه ای دیگر می بینیم.
واقعه ای که عید بزرگ ماست یک بیعت ساده نیست.
فقط این نبود که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم ، در میانه راه در بیابان بایستد ، رفتگان را بخواند تا بازگردند وصبر کند که ماندگان برسند ، آنگاه برمنبری از جهاز شتران بالا رود و دست برادرش را بالا برد و بگوید:
من کنت مولاه فعلی مولاه
بیعت هم به سادگی گفتن « علی مولاست » و دست دادن با او ، نیست. کار اصلا ساده نبود ، موسم اتمام نعمت واکمال دین و بلوغ رسالت ، آغاز فصل سخت دینداری است .
بیعت با علی علیه السلام مصافحه ای ساده با یک مرد نیست ؛ مصافحه با همه رنج هایی است که بهای ایستادن پشت سر این تجسم عبودیت و عدالت و انسانیت ، باید به جان خرید.
اما این روزها همه چیز ساده و آسان شده است ، گفتن جمله سترگ « علی مولاست » راحت و معمولی شده است !!
این روزها در مراسم های عزاداری یا جشن ، هلهله کنان این جمله را فریاد می زنیم! از تیرهای برق خیابان ها این جمله آویزان می شود و روی تراکت های تبلیغاتی به انواع خط می نویسیم«علی» . همایش ها و ... بماند و همه آسان و راحتند!!!
اگر خیلی راحت می شود این جملات را تکرار کرد و ذره ای در دل یا عملکردمان اثری ندید ، حتما جایی از راه را اشتباه آمده ایم.
نکند ما با اسم یا خط و مانند آنها مصافحه کرده ایم ؟! وگرنه با او ...؟!
با اوحتما کار سخت بود صبوری بر رنج ها و پایمردی بی پایان بر حق ، و تاب آوردن بر عتاب هایش، هنگام کمترین ظلم ها و اهمال ها ، حتما سخت است.
روزگاری این اسوه انسانیت ، با هزاران شاهد در غدیر خم ، فقط چند نفر بر ولایتش شهادت دادند ، و او تنهاترین و مظلوم ترین رهبر شد ، و امروز با میلیون ها شیعه ، عجیب است که هنوز هم تنهاترین رهبر است !!!!
بیایید به سان سلمان و ابوذر و میثم و مالک اشتر شیعه باشیم وگرنه شمر و طلحه وحتی ابن ملجم روزگاری به ظاهرو نام ، پیرو اوودر رکاب او بودند ولی ...
خـدایـا ! هویـت ما را از ما مگیــر
