سفارش تبلیغ
صبا ویژن
 RSS  | خانه | ارتباط با من | درباره من | پارسی بلاگ|مجموع بازدیدها: 156368 | میهمانان امروز: 31
لوگوی وبلاگ

مراجع و علما
پایگاه‏اطلاع‏رسانی‏امام‏خمینی [225]
آیةالله‏خامنه‏ای [216]
اطلاع‏رسانی‏و‏نشر‏آثار‏آیة‏الله‏خامنه‏ای [212]
آیة‏الله‏سیستانی [180]
آیة‏الله‏جوادی‏آملِی [203]
آیت الله وحید خراسانی [120]
مرکزپاسخ‏گویی‏به‏پرسش‏‏‏ها(حوزه‏‏‏علمیه) [255]
کتابخانه‏تخصصی‏تاریخ‏اسلام‏وایران [161]
رساله‏آیة‏الله‏بهجت [333]
آیةالله‏فاضل‏لنکرانی [126]
آیةالله‏مکارم‏شیرازی [286]
استاد‏هادوی‏تهرانی [175]
استاد‏حسین‏انصاریان [180]
آیةالله‏صافی‏گلپایگانی [163]
استاد‏محسن‏قرائتی [178]
[آرشیو(18)]
جستجو
لینک های دوستان
بر بساط نکته دانان
از اهالی کوهپایه
شب نوشت
شـورشیـرین
پیامبر اعظم(صلی‏الله‏علیه‏وآله‏وسلم)
شوقِ عشق
سوزن‏بان
نورالهدی
علوم قرآنی
حکومت اسلامی
مجله قرآنی قرآنیان
باشگاه‏اندیشه
نشریه‏کتاب‏‏نقد
اشتراک
 
مطالب قبلی
چراوسوسه عقل؟!
ماوائمه
مردی‏ناشناس!
تنهاترین‏‏رهبـــــــر
علم‏بهتر‏است‏یا‏ثروت؟!
آنچه‏داریم‏زبیگانه ‏تمنا‏نکنیم
ما‏آبروی‏فقر‏وقناعت‏نمی‏بریم
حقوق بشر،آزادی ولیبرال دمکراسی...
دی‌ماه
مدت عمــر
مشکلی‏دور ازنظر
بنی‏آدم‏اعضای‏یک‏پیــــــکرند
نوروز‏جان‏ما‏کی‏فرامی‏رسد؟!
با‏آتـــــــــش‏بازی‏نکنید!!
کمی‏در‏فکر‏خود‏باشیم!
صداقت
تجسم‌اخلاص
ایام فاطمیه
رسدآدمی به جایی که...
حکیم‏ابوالقاسم‏فــــردوسی
آدم‏های‏کوچک‏باغم‏وشادی‏های...
شهر مقاومت
پدر‏مظلومیت
صفحه‏های‏روزه‏داری
عثت،جشن‏تکلیف‏انسانیت
درد دل با ساربان
بنای‏دینداری‏ و حوادث تهدید کننده
یک‏بیماری‏قدیمی‏و‏خطرناک
و تو تکرار نمی‏شوی
تابستان 1387
بهار 1387
زمستان 1386
پاییز 1386
تابستان 1386
بهار 1386
زمستان 1385
تابستان 1385
بهار 1385
زمستان 1384

موجودات کوچکی هستیم، با غم ها و شادی هایی به همان کوچکی و شاید کوچک تر.

با رخدادی ساده آن قدر خوشحال می شویم که آرام و قرار از کف می دهیم و حادثه ای نه چندان مهم، زندگی مان را تلخ و پر از غم و غصه می کند

درانتظار پدیده های زودگذر آن قدر مضطرب می شویم که نفسمان به شماره می افتد و در آرزوی دست یافتن به چیزی کم ارزش خیالات شیرین می بافیم. مثلا روزی سرخوش از برنده شدن در قرعه بانک و روزی عزادار شکست تیم ورزشی محبوبمان ، روزی نگران قبولی در امتحانات یا کنکور وروزی در خیال یک نگاه . . .

بسیاری اوقات گستردگی غم وشادی ما به ظرف کوچک وجودمان برمی‌گردد اگر دلمان کمی بزرگ‌تر شود این غم و شادی‌های فراگیر، معمولی تر و ساده ترند لابد شنیده‌اید که می‌گویند: مورچه‌ای در استکان افتاد و فریاد می‌کشید که دنیا را آب برد و همه چیز از بین رفت.

کی قرار است بزرگ شویم؟ کی درمیابیم که اطرافمان (دور یا نزدیک) مشکلات و دردهای بزرگ‏تر از مشکلات ما هم هست؟ چه انسان‏هایی که در این جهان با انواع سختی ها و دردها و مشکلات دست و پنجه نرم می‏کنند و قد خم نمی‏کنند .

خدایا بر این بندگان کوچکت ترحم فرما و زندگی و دل ما را به جلوه ای از عظمت بی انتهایت روشنی بخش ، که بزرگی تنها در سایه بندگی تو شکل می‌گیرد.




نویسنده: علی مخدوم(چهارشنبه 85/5/11 :: ساعت 6:0 صبح)
لینک های مرتبط: