وسوسه عقل

ما و رسانه‏ها

Sat, 02 Aug 2008 07:17:00 GMT

از ويژگي هاي روزگار ما ، قدرت رسانه‏هاست ؛ به گونه‏اي كه استيلاي ابزارهاي تكنولوژي رسانه‏اي حتي ابعاد زندگي شخصي و روحي ما را نيز تحت‏الشعاع قرار مي‏دهد. در نگاه ابتدايي به نظر مي‏رسد اينترنت و ديگر رسانه‏ها ابزارهاي قدرتمند و در عين حال جالب و جذابي هستند كه در اختيار انسان قرارگرفته اند ؛ اما با كمي دقت ، ابزار بودن اين رسانه ها به شدت مورد ترديد خواهد بود.

به راستي اين ابزارها در اختيار ما هستند يا ما در اختيار آنها؟ ما بر نوآوري هاي تكنولوژيك تسلط داريم يا آنها ما را راه مي برند؟
به مرور استيلاي حقيقي در دستان غول هاي رسانه اي خواهد بود و هر كسي به رسانه ها نسبتي نزديك تر داشته باشد شهرت و مقبوليت و تاثيرگذاري افزون تري هم خواهد داشت. (به عنوان مثال در جامعه ما به جايگاه ويژه بازيگران و ورزشكاران توجه كنيد)

جامعه شناسان ارتباطات معتقدند : استيلا ، زماني به بهترين نحو صورت مي گيرد كه فرد تحت استيلا اطلاعي از اين موضوع نداشته باشد. ديگر زمان فتح سرزمين ها سپري شده است و ماندگاري امپراتوري هاي قدرت منوط به فتح و مهار ذهن ها است.

به قول نيل پُـستمن : "اثر تخريبي تلويزيون در اين نيست كه ما را با مقوله‏هاي تفريحي سرگرم مي كند ؛ بلكه مشكل زماني بروز مي‏كند كه تلويزيون تمام مقولات علم ، فلسفه ، اخلاق ، دين ، سياست ، تاريخ ، فرهنگ و حتي خبر را در قالب سرگرمي و تفريح عرضه كند..." به عبارت ديگر وقتي رسانه‏ها تمام دارايي‏هاي معنوي و علمي بشر را به بازي بگيرند.

در همه انتخاب ها از يك خودكار و يا مسواك گرفته تا مهم ترين انتخاب هاي زندگي آدمي اسير تاثير رسانه ها و تبليغات آنهاست. اين استبداد شيرين ، ذهن انسان را در حد ذهن يك كودك فرو مي كاهد و بعد با شعار " انتخاب با شماست" و يا " آزادي انتخاب " خود را بي تقصير جلوه مي دهد و سپس با ظاهري منطقي اذعان مي دارد كه : ببننده و شنونده (كاربر) اگر عاقل و آگاه باشد ، به درستي از رسانه ها استفاده مي كند.!

پُـستمن روزي گفته بود : " با حاكميت هر چه بيشتر رسانه هاي صوتي و تصويري نبايد تعجب كرد كه اگر روزي مردم منصب هاي سياسي و سرنوشت خود را نيز به بازيگران رسانه بسپارند."

به نظر شما فقدان يك بازيگر مهم تر و تاثرآورتر است يا يك انديشمند و صاحب نظر؟ در جامعه ما قهرمانان ملي و اسطوره هاي واقعي كدامند؟

يك توصيه دوستانه : بياييد گاهي از موقعيت خود جدا شويم و از منظري بيرون از خويش و بالاتر ، بنگريم و رفتارها و جهت‏گيري‏هاي زندگي خود را دوباره مرور و محاسبه و تحليل كنيم ، كه : حاسبوا قبل ان تحاسبوا

از فاطمه اكتفا به نامش نكنيد

Tue, 24 Jun 2008 11:21:00 GMT

قصد داشتم براي زادروز گوهر تابناك خلقت چند جمله اي بنويسم ، حتي شعاع هاي كوچكي از خورشيد عظمت شخصيت آن حضرت را در ذهنم مرور كرده بودم تا در اين روز تقديم كنم ؛ اما ......

شب ولادت بانوي عظمت بعد از بازگشت از محل كار به همراه يكي از دوستان بودم چند دقيقه‏اي كنار خياباني نسبتا شلوغ ، به ناچار منتظر آن دوست و همراه ماندم كه قصد خريد كوچكي داشت... در حال و هواي ذهني خودم بودم كه صدايي به آرامي و با لرزش از پشت سرم مرا به سلام ، مي خواند، برگشتم ، خانمي جوان و متين و مودب ، شرمگينانه و بدون مقدمه گفت اجاره منزل ما عقب افتاده و .... مبلغي به كاستي و كوچكي شخصيتم به او تقديم كردم و رفت و من با تمام وجود احساس شرمندگي كردم ؛ همين شد كه از نوشتن در مورد حضرت زهرا پشيمان شدم .

چرا جواني كه بايد در پي علم آموزي و شكوفايي استعدادهايش باشد از شدت نياز تمام غرور و هويتش را دردمندانه زير پا بگذارد؟

چقدر شعار پيروي اين خاندان پاك را بدهيم و در عمل كمترين نسبت را با آنان داشته باشيم؟ راستي اگر اين خانم جوان هم عصر حضرت زهرا سلام الله عليها بود و از ايشان درخواست كمك مي كرد چقدر دريافت مي كرد؟

در اين روزها مسئولين و انواع رسانه ها و همايش ها و.... از بزرگي بانوي دو عالم مي گويند و از جلال و منزلت زن در جامعه و مقام مادر ، كسي نيست بپرسد مگر رفع نگراني بانواني كه به هر علت ، رنج فقر مي برند جدي تر و عملياتي تر از اين همه تبليغات براي روز زن نيست؟

آيات سوره انسان در قرآن كريم وقتي در شان اين بانو و شوهر و فرزندانش نازل شد كه سه شب پياپي تمام سفره ساده خانواده را به نيازمندان داده بودند ، و اين گوشه اندكي از شخصيت انسان متعالي و مطلوب دين ماست.

و ما چه نسبتي با اين خاندان داريم و چه مرتبه و درجه‏اي از انسانيت؟

و چه به جا سروده اند كه :

از فاطمه اكتفا به نامش نكنيد نشناخته توصيف مقامش نكنيد

تصويري جالب

Wed, 30 Apr 2008 08:37:00 GMT

چندي پيش جمله اي تامل برانگيز روي درب منزل مرجع عاليقدر حضرت آيت الله العظمي بهجت دام ظله نوشته شده بود ( البته ممكن است تا امروز پاك شده باشد) ؛ با پيشنهاد يكي از دوستان نكته سنج و فرهيخته‏ام، تصويري از آن تهيه كردم و به نظرم رسيد بدون هيچ تحليل و توضيحي ، آن را تقديم‏كنم.

جمله روي درب: خيلي دوست دارم كمكم كنيد خوب شوم چون هنوز اميد دارم پسراقليدي

حسرت نسل غريب

Thu, 06 Mar 2008 06:00:00 GMT

از حسرت هاي اين زمانه ، دور ماندن از دوراني است كه پيامبر مهرباني صلي الله عليه و آله و سلم در آن زندگي مي كرد. اين درد مشترك ما و اويس قرني است كه از قــرَن او تا مدينه معشوقش فاصله زياد بود چنانكه از قــرن ما تا آن ديار حبيب فاصله زياد است اواز لحاظ مكاني ، دور مانده بود و هماره در حسرت ديدارش مي سوخت و ما به مسافت زماني دورمانده ايم.

وقتي اويس به مدينه رسيد ، او در سفر بود و روزي كه ما به زندگي رسيديم او سفر كرده بود، با اين تفاوت كه اويس گرچه رويش را نديد ، ولي بويش را با تمام وجود استشمام كرد و به همان قناعت كرد ؛ و ما نه رويش و نه بويش و نه هيچ نشان ديگري براي قناعت.

23 سال شكوه عظمت انسان كامل ، چشمه جوشاني بود كه زلال آن همه‌ي تاريخ را از تشنگي مي رهاند. دوراني سخت براي مردي از ملكوت كه زجر مي كشيد و لبخند مي زد ؛

پيامبري كه گويي نفرين نمي دانست!

دلي فراخ تر ازهفت آسمان كه مملو از عشق به خدا و بندگان خدا بود و نگران ايمان آنان ؛ تا جايي كه خدايش فرمود:

(( اي رسول ، نزديك است كه اگر مردم به كلام خدا ايمان نياورند جانت را از شدت حزن و تاسف بر آنان ، از دست بدهي.)) سوره كهف / آيه 18

عجيب ترين عتابي كه خداوند برپيامبرش فرمود ، عتابي كه در هيچ يك از كتاب هاي آسماني نيامده بود.

و عتابي ديگر: (( ما اين آيات را فرونفرستاديم كه تو اين همه خود را در رنج بيفكني)) سوره طه / آيه 2

و ما نسل غريب بيابان قرن بيست و يكم ، در حسرت روي مهربان حبيب الهي و بوي شوق انگيز عطر محمدي صلي الله عليه و آله و سلم ، حتي تصوير كاملي از آن جمال بي مثال نداريم .....

در اين بيابان تنهايي كجايند مرداني در پي ما بيايند ؟ آنها كه براي باز آمدن ما بگريند و غمشان دستگيري ما باشد؟ و با تمام دوري و نابخردي ما تحمل كنند و برايمان دعا كنند؟ كجايند رسولاني كه نه 23 سال بلكه فقط چند سال براي بازگشتنمان صبوري كنند؟

من كسي از نسل غريب و گريز پاي آخرالزمانم.....

كجاست زمزمه محبت محمدي صلي الله عليه و آله و سلم كه مرا به راه باز خواند؟

اللهم انا نشكو اليك فقد نبينا صلواتك عليه و آله و غيبة ولينا

هشتم شوال

Sat, 20 Oct 2007 07:11:00 GMT

ازجمله آسيب‏هاي دينداري ، افراط و تفريط ها و انواع خرافه‏گرايي است كه بدون شك ريشه در جهل و ناداني دارد ، تا جايي كه اين جهالت سر از حماقت و ... درمي‏آورد ، از جمله كامل ترين نمونه‏هاي اين آسيب گروهك سلفيه (وهابيان) است.

اين گروه منحط غير از خودشان ،ساير مسلمانان را به نوعي مشرك مي دانند و مهم ترين دشمن خانگي پيروان اسلام محسوب مي‏شوند كه تمام توانشان را در ترور و هتك مقدسات مسلمانان به كار بسته اند.

وهابي‌ها اماكن، قبور و قبه‌هاي زير را در مدينه از بين برده‏اند:
1. قبور ائمه بقيع (امام حسن، امام زين‌العابدين، امام محمد باقر و امام جعفر صادق ـ عليهم السلام ـ )؛ 2. قبر عباس بن عبدالمطلب، عموي پيامبر؛ 3. قبه ابراهيم، فرزند پيامبر؛ 4. قبه همسران پيامبر؛ 5. قبه حليمه، دايه پيامبر (ص)؛ 6. قبه عمه‌هاي پيامبر؛ 7. قبه اسماعيل، فرزند امام صادق (ع)؛ 8. قبه فاطمه بنت اسد،‌ مادر اميرمؤمنان (ع)؛ 9. قبه ابي سعيد خدري 10. قبه عبدالله، پدر پيامبر؛ 11. قبه حمزه سيد الشهدا، در خارج مدينه؛ 12. قبه علي عريضي، فرزند امام جعفر بن محمد (ع) در خارج مدينه؛ 13. قبه زكي‌الدين در خارج مدينه؛ 14. قبه مالك ابي سعد از شهداي احد در داخل مدينه؛ 15. مصرع عقيل بن ابي‌طالب؛ 16. بيت‌الاحزان فاطمه زهرا (س)؛ 17. محل ثنايا در خارج مدينه؛ 18. مساجد كوثر، جن، ابي‌القيس، جبل النور، الكبش و ...؛
آنان بسياري از باغ ها و نخلستان‌ها و مزارع را نيز ويران كردند و محصولات آنها را از بين بردند. اين كارها خشم مسلمانان ـ اعم از شيعه و سني ـ را برانگيخت؛ از اين رو آنان از ترس، بارگاه رسول اكرم (ص) را ويران نكردند؛ با بيان اينكه طبق عقايد سلفيه، قبر پيامبر خدا (ص) اولي به ويراني است! و آنچه آنان درباره پرستش قبور! مي‌گويند، به حتم درباره قبر پيامبر خدا (ص) جلوه بيشتري دارد. آنان مي‌دانستند كه تخريب قبر پيامبر اعظم (ص) چنان عواطف جهان اسلام را برخواند انگيخت كه ديگر اسمي از وهابيت برجاي نخواهد گذاشت. از اين رو، در پاسخ به اين پرسسش دست به تأويلات و توجيهات بسيار زدند؛ از جمله آنها اين بود كه گفتند: «گنبد مرقد پيامبر،‌ گنبد مسجد است نه قبر».

هشتم شوال سالروز انهدام بقاع متبركه بقيع است و يادآور شرم‏آورترين حماقت متحجرانه اين گروه خشن.

عجيب است تضرع و پاي بوسي امريكا و انگليس براي ايشان مباح و بلكه پسنديده و لازم است ؛ اما تكريم و احترام و تبرك جستن به آستان نبي معظم صلي الله عليه و آله وسلم و خاندان پاكش ، شرك است و حرام؟!

از ضروريات و مصالح اين فرقه همكاري با لابي‏هاي صهيونيستي ، به عنوان دوست ومتحد است ؛ اما ريختن خون شيعيان مظلوم و بي گناه از فرايض مهم محسوب مي‏شود چرا كه به گمان باطل ايشان شيعه دچار شرك شده است!!!

اللهم نشكوا اليك

خدايا از اين بلاي خانگي به تو شكايت مي كنيم و از شرور اين زخم و چركين و عفونت خطرناك به تو پناه مي بريم.