در نوشته اول وعده کردم که علت نامگذازي وبلاگ رابه نام وسوسه عقل توضيح دهم.

در داستاني نقل شده که روزگاري در يک سرزمين ،خبري محرمانه به دست پادشاه رسيد که به زودي بادي مسموم به اين ديارمي وزد و هر که در معرض آن قرار گيرد ، ديوانه مي شود.شاه پس از مشورت با وزيرش ــ چون ديدند به اندازه کافي براي همه شهروندان پناهگاه ندارندــ تصميم گرفت به همراه وزير در پناهگاه امني روند تا دست کم آنان سالم بمانند و براي مردم چاره اي انديشند. باد آمد و هرکه در معرض آن بود ديوانه شد. شاه و وزير هم  بيرون آمدند تا به مردم کمک کنند ؛ اما ديدند همه برهنه اند و با خيال راحت در حال عبور و مرور . مردم با ديدن ايشان که لباس بر تن داشتند فرياد کنان به دنبالشان افتادند که ديوانگان را ببينيد لباس پوشيده اند و هر چه مي گفتند اصل اين است که انسان لباس بر تن کند ، آنان بيشتر مي خنديدند و مسخره مي کردند.

بياييد گاهي به وسوسه هاي عقلمان گوش دهيم.

خدايا ما را از تاريکي ترسناک ناداني و هوسراني نجات بخش و در رسيدن به صبح روشن و دل پذير عقل ورزي و دينداري رهنما باش.