همه ساله در روزهاي پاياني سال شاهد تذکرات و هشدارهاي جدي ، در مورد آتش بازي هستيم ، از توصيه هاي بهداشتي گرفته تا تصاوير دردناک اين حوادث تلخ و توصيه هاي کارشناسان مختلف ( که گاهي خسته کننده و مکرر به نظر مي رسد) .

با خود فکر مي کردم چگونه است که هر سال اين هشدارها و حتي برخورد نيروي انتظامي و دادگستري تندتر و جدي تر مي شود ولي باز هم حوادث به گونه اي تکرار مي گردد؟!؟!

در اين فکر بودم که يادم آمد چندي پيش کسي پرسيده بود ، چرا با وجود قرن ها پيام آوري هزاران پيامبر باز هم گمراهي گناه فراوان است ؟

به راستي مگر به ما نگفته اند که باطن و حقيقت معصيت و نافرماني خدا ، آتش است و دهشتناک ؟  مگر نشنيده ايم که نزديک شدن و بازي با گناه ، گوهر جانمان را به آتش مي کشد و تمام سرمايه زندگي ما يعني روح و معنويت ما را به تلّي از خاکستر متعفن تبديل مي کند؟ نمي دانيم که لحظه اي لذت به اين همه خفت نمي ارزد؟

هزاران پيام آور انسانيت و سعادت آمدند تا به فرزندان آدم تذکر دهند که با آتش عصيان بازي نکنيد . ولي بسياري از آدميان ، کودکانه خود را به بي خيالي مي زنند که آتش بازي و ترقه چه صفايي دارد!!!!!!!! و هنگام حادثه ــ که البته در مورد معصيت ديگر اتفاق و موردي نيست  ؛ بلکه حتمي است ــ خود را گرفتار آتشي سهمگين مي يابند که هيچ گريزي از آن نيست و هيچ فرصتي براي شکوفايي مجدد و رهايي از دوزخ نخواهند داشت.

گويا اين تذکر لازمه زندگي ماست که با آتش بازي نکنيد. پيامبر رحمت حضرت ختمي مرتبت ( صلي الله عليه وآله و سلم ) فرمود : بيش از آنکه نگران آن چه نمي دانيد باشم ، نگران آن چيز هايي هستم که مي دانيد و بدان عمل نمي کنيد.

راستي به نظر شما کساني که مي گويند با رشد بشر امروز ، ديگر نيازي به آموزه هاي ديـــني  وامام و هادي و مذّکر ديني نيست و آن چه لازم است با رشد دانش و عقلانيت بشري ، همه را مي دانيم ، چقدر انسان را مي شناسند و تا چه اندازه تاثير دين را در زندگي شناخته اند؟ اصلا اين سخن کمي ساده لوحانه و يا کودکانه نمي نمايد؟