سفارش تبلیغ
صبا ویژن
 RSS  | خانه | ارتباط با من | درباره من | پارسی بلاگ|مجموع بازدیدها: 156359 | میهمانان امروز: 22
لوگوی وبلاگ

مراجع و علما
پایگاه‏اطلاع‏رسانی‏امام‏خمینی [225]
آیةالله‏خامنه‏ای [216]
اطلاع‏رسانی‏و‏نشر‏آثار‏آیة‏الله‏خامنه‏ای [212]
آیة‏الله‏سیستانی [180]
آیة‏الله‏جوادی‏آملِی [203]
آیت الله وحید خراسانی [120]
مرکزپاسخ‏گویی‏به‏پرسش‏‏‏ها(حوزه‏‏‏علمیه) [255]
کتابخانه‏تخصصی‏تاریخ‏اسلام‏وایران [161]
رساله‏آیة‏الله‏بهجت [333]
آیةالله‏فاضل‏لنکرانی [126]
آیةالله‏مکارم‏شیرازی [286]
استاد‏هادوی‏تهرانی [175]
استاد‏حسین‏انصاریان [180]
آیةالله‏صافی‏گلپایگانی [163]
استاد‏محسن‏قرائتی [178]
[آرشیو(18)]
جستجو
لینک های دوستان
بر بساط نکته دانان
از اهالی کوهپایه
شب نوشت
شـورشیـرین
پیامبر اعظم(صلی‏الله‏علیه‏وآله‏وسلم)
شوقِ عشق
سوزن‏بان
نورالهدی
علوم قرآنی
حکومت اسلامی
مجله قرآنی قرآنیان
باشگاه‏اندیشه
نشریه‏کتاب‏‏نقد
اشتراک
 
مطالب قبلی
چراوسوسه عقل؟!
ماوائمه
مردی‏ناشناس!
تنهاترین‏‏رهبـــــــر
علم‏بهتر‏است‏یا‏ثروت؟!
آنچه‏داریم‏زبیگانه ‏تمنا‏نکنیم
ما‏آبروی‏فقر‏وقناعت‏نمی‏بریم
حقوق بشر،آزادی ولیبرال دمکراسی...
دی‌ماه
مدت عمــر
مشکلی‏دور ازنظر
بنی‏آدم‏اعضای‏یک‏پیــــــکرند
نوروز‏جان‏ما‏کی‏فرامی‏رسد؟!
با‏آتـــــــــش‏بازی‏نکنید!!
کمی‏در‏فکر‏خود‏باشیم!
صداقت
تجسم‌اخلاص
ایام فاطمیه
رسدآدمی به جایی که...
حکیم‏ابوالقاسم‏فــــردوسی
آدم‏های‏کوچک‏باغم‏وشادی‏های...
شهر مقاومت
پدر‏مظلومیت
صفحه‏های‏روزه‏داری
عثت،جشن‏تکلیف‏انسانیت
درد دل با ساربان
بنای‏دینداری‏ و حوادث تهدید کننده
یک‏بیماری‏قدیمی‏و‏خطرناک
و تو تکرار نمی‏شوی
تابستان 1387
بهار 1387
زمستان 1386
پاییز 1386
تابستان 1386
بهار 1386
زمستان 1385
تابستان 1385
بهار 1385
زمستان 1384

 

    آمدن بهار و نوروز همواره با نوشدن طبیعت همراه است . موسمی دل پذیر که به حیات موجودات مادی طراوت می‌بخشد و تحولی عظیم که‌این موجودات را از خمودگی زمستانی به سرزندگی و شادابی بهاری می‌کشاند ؛ هر چند به خاطر تکرار هر ساله آن ممکن است عظمتش کمتر به چشم بیاید ؛ اما به هر حال برای آدمیان فرح بخش و شادی آفرین است ، از سویی دیگر فرصتی برای خانه تکانی‌ها و چینش دوباره وسایل زندگی است.

راستی در این تغییر همه جانبه، ما هم تغییر می کنیم؟ ‌ما نیز همانند بوته‌های گل در بهار، از نو شکفته می‌شویم؟ یا این که نو شدن ما در حد یک دست لباس و ... است؟ آیا دلمان هم در خانه تکانی آخر سال سهمی دارد ؟ فرصتی برای غبار روبی روحمان یافته‌ایم؟ اصلا برای روح وعقل‌ و دل خودمان چقدر ارزش قائلیم؟ اگر خانه و وسایل آن در آغاز سال مرتب نباشد ، به نوعی دل گیر می‌شویم و حتی بعضی آن را خوش یمن نمی‌دانند و هر طور شده تغییری ایجاد می‌کنند ؛ اما دل و جان و عقل ما که تمام سرمایه زندگی انسانی ماست گاهی فراموش می شود و به همان پژمردگی باقی می ماند.

شادمانی از تازگی طبیعت و تبریک آن به هم دیگر البته ارزشمند است ؛ اما اگر ما به همان کهنگی سال و سالهای قبل مانده‌ایم چه؟! روزها و سال‌ها ازپی هم می‌آیند و می‌روند و همه در تحولند و پیشرفت و من همانم که بودم!! در بهاران سنگ ها ی سخت هم سرسبز می‌شوند ؛ ولی بعضی دل ها و جان ها سخت تر از آن است که تحول یابد!!

در این روزها وقتی به گل‌ها و سبزه ‌ها و... نگاه می کنم با خود می‌گویم که نکند از خاک و خاشاک مرده دیروز که امروزبرای خود گلی باطراوت شده است هم کمتــرباشم ، نکند سال جدید برای همه سالی جدید باشد ، ولی برای من تکرار همان سال پیشین. و اگر چنین باشد شادی و سرور برای بالندگی دیگران ، گرچه خوب است ؛ اما مقدمه حسرت و افسوسی افزون تر است که از پژمردگی خویش خواهیم داشت.

بیایید تمام تلاش خود را در مسیر تازه شدن و رسیدن به مراتب بالاتر انسانی به کار بندیم و باور کنیم که شکوفایی گوهر جانمان ، نه یک گل کوچک ، بلکه باغ های گل ومیوه می آفریند که رایحه خوش آن زندگی ما و دیگران را بهاری خواهد کرد . و آن نوروز جان ماست که موسم حقیقی شادی و شعف است .   

 




نویسنده: علی مخدوم(دوشنبه 85/1/14 :: ساعت 9:21 صبح)
لینک های مرتبط: